Loading...

Çocuk Dünyam

ERDAL YAZICI, 1953 Yılı Ağın (Elazığ) doğumlu. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Ön Lisans Bölümü’nü tamamladı. Fotoğraf çalışmalarına 1983 yılında başladı, ilk foto-röportajları Günaydın Gazetesi’nde yayınlandı. Onu izleyen yıllarda Cumhuriyet Gazetesi, Atlas, Gezi National Traveler ve Skylife gibi dergilerde çalışmalarını sürdürdü.

Günümüze değin 9 konulu fotoğraf sergisi açtı.Yurtiçinde ve yurtdışında karma fotoğraf sergilerine katıldı. Belgeci tarzda birçok fotoğraf projesi gerçekleştirdi; bu çalışmaları kitap haline getirildi. Değişen üretim koşulları yüzünden yok olmaya yüz tutmuş zanaatlarla ilgili çalışmasını “Bir Yaprak Dökümü Öyküsü” isimli fotoğraf albümünde topladı… ikinci albümü “Yarınımız Umudumuz Çocuklar” da sokakta, okulda, iş ortamında olumsuz koşullarda yaşayan “yarının umudu” çocukları anlattı fotoğraflarıyla.

1992-2000 yılları arasında Bursa’da ipekböceğiyle ilgili belgesel çalışma gerçekleştirdi. İlk iki albümünde siyah-beyaz fotoğraflarını yayınlayan Erdal Yazıcı, üçüncü albümünde ise zanaatkarların renkli fotoğraflarını “Son Yüzler” isimli fotoğraf albümünde topladı. Dördüncü Fotoğraf Albümü “Çocuk Dünyam” da ise çocukların renkli dünyaları yer aldı.

1999 yılında, Gölcük, Adapazarı, Düzce depreminin getirdiği yıkımı görüntüledi. Türkiye’nin doğası, arkeolojik yapısı ve anıt yapılarının da yer aldığı birçok çekim projesi gerçekleştirdi; bu çalışmaları kitaplaştırıldı. Tarımsal ve doğal yaşam alanlarının kirletilmesi ve yok edilmesini fotoğraflarıyla anlattı.
Günümüze değin yurt içi ve dışında birçok dia gösterisi gerçekleştirdi. İFSAK üyesi olan Erdal Yazıcı, şu an “Serbest Fotoğrafçı” olarak çalışmalarını sürdürmektedir.

Binlerce çocuk dünyası: Hüzünlü, sevgi dolu bakışlar; insanın içini ısıtan, güç veren.Sokakta, okulda,köyde, yaylada, işyerlerinde.Doğal, kırılgan, saf ve ak; kocaman renkli dünyaları olan çocuklar.Film karelerinden çıkıp bizleri süzüyorlar.

Onlarla yüzleşiyoruz; kitap sayfalarında, sergilerde.

Korunan,sevilen, baskı uygulanan, yönlendirilen çocuklar. Yeri geldiğinde “başımızın tacı” yeri geldiğinde sokağa atılan; “iyi huylu, ahlaklı, hırçın, yaramaz, başarılı-başarısız, tinerci, geleceği parlak, dahi.” çocuklar. Çocukluğunu yaşayamadan, ,eğitim çağında ağır koşullarda oyuncaksız büyüyen, cinsel tacize uğrayan, çocuk yaşta anne olan çocuklar. Bir çok ülkede toplumun neredeyse üçte birini ya da yarısını oluşturan çocuklar., Dev dalgaların, sellerin yuttuğu; savaşların ve depremlerin kırdığı çocuklar.

Sahilde babasının sırtında dondurma yiyen çocuk ne de mutlu; Ya, çadırın önünde hüzünle bizi süzen çocuk?..Anneannesinin sıcaklığında gülümseyen, bakır işçiliğinde alnından soğuk terler döken; yaylada oyuncakları ve kedisiyle masallar diyarında yaşayan çocuk. “Ya sokağa kaçarsa.” kaygısıyla iple bağlanmış, okulda hayallerini resme aktaran çocuk. Dünyasını çiziyor olmalı. Çarşıda, pazarda, sepetli motosikletin içinde sıkışmış, yazın sıcağında hayvanları gölette yıkarken kaçırıp dakikalarca peşinde koşan çocuklar.

Fotoğraf çekimlerim sırasında Türkiye’nin büyük kentlerinin yanı sıra bir çok küçük şehir,kasaba köy ve kırsal alanlarda çocuklarla unutulmaz an’lar yaşadım; onlardan birisi oldum; çocukluğumu yaşadım adeta.Fotoğraflarını çeken değil de arkadaşları oldum. Ortaya çıkan bu kareler yaşadıklarımızın “resmidir” .Fotoğrafçı olarak ben de varım bu karelerde. Yalın,çıkarsız sevgiyle bakıştık onlarla. Saatler boyu söyleştik, dertleştik ve “haberi çocuktan al”dım. Mutlu-mutsuz yaşamlarını, başarı ve başarısızlıklarını, becerilerini, havada uçan kuşu, dağdaki kurdu, ağacı,çiçeği, arıyı,kelebeği onlardan öğrendim. Geçmişte yaşanan olayları destansı bir dille onlardan dinledim. Küçücük bedenlerine kocaman dünyaları sığdırmışlardı. Bu karelerle, araladıkları pencereden dünyaları ‘kara kutu’ içinde ölümsüzleşti.

‘ÇOCUK DÜNYAM’ onların birer yaşam öyküsü; her gün aramızda gördüğümüz, sevilen, okşanan,horlanan, dışlanan, ‘göklere çıkarılan’ , yeterli-yetersiz beslenen, iyi eğitim alan-alamayan.Yani onlar geleceğimiz, umudumuz.

Çocukların dünyası, sevgiyle sulanıp korunması gereken birer çiçek tarlası. ‘Çocuk Dünyam’ bu dokunun/kokunun küçük bir parçası ve küçük bedenlerinde ‘kocaman dünyalar sığdıran arkadaşlarıma küçük bir armağan.

Çocuk Dünyam
Erdal Yazıcı
Fotografevi

50 sayfa, 1. hamur
Boyut: 22cm x 22cm
Baskı Tarihi: Haziran 2005
Özgün Dili: Türkçe

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

nineteen − seven =

%d blogcu bunu beğendi: